به گزارش «سراج24»، برگزار کنندگان سی و دومین دوره جشنواره فیلم فجر در نظر دارند تا تعدادی از فیلمهای توقیف شده و دارای مضامین سیاه و ضداخلاقی که از راه یابی به سی و یکمین دوره این جشنواره بازماندند، را در جشنواره امسال پذیرا شوند!
اکثریت این فیلم ها، محصول دوران مدیریت سینمایی سابق بوده و در دولت گذشته توسط سازمان سینمایی مجوز ساخت گرفتند، اما اکثر آن ها مجوز نمایش نگرفتند. این گونه فیلم ها که دارای موضوعاتی چون خیانت، فحشا و سیاه نمایی علیه فضای جامعه ایران هستند، برای جلوگیری از برانگیخته شدن انتقادها به مدیریت سینمایی دولت دهم، امکان حضور در جشنواره فیلم فجر سال 91 را نیافتند، اما به نظر میرسد مدیریت سینمایی جدید قصد دارد با تجدید نظر در توقیف این فیلم ها، امکان نمایش آن ها در جشنواره فیلم فجر آتی را فراهم کند.
چند سالی است سینمای غرب در تلاش است با تولید آثار سینمایی و سریال سازی ذائقه و سلیقه مخاطب ایرانی را تغییر داده و تحت تاثیر قراردهد.
راه اندازی شبکه هایی چون GEM TVیا Farsi1 و دهها شبکه ماهواره ای فارسی زبان و پخش آثار سینمایی دوبله شده که عمدتا با موضوع و محوریت "خیانت" است از نمونه اقداماتی است که با صرف هزینه های میلیارد دلاری برای تغییر ذائقه مخاطب ایرانی هزینه شده است.
اما از سویی دیگر کم رونقی فروش سینمای ایران باعث شده تا برخی سینماگران برای جبران این کم رونقی به تقلید از این شبکه ها به سراغ موضوعات حساسیت برانگیز رفته تا با انتخاب سوژه های ساختارشکنانه مانند "خیانت" جبران مافات کنند!
اما از آنجا که فضای چنین قصه هایی، کاملا متفاوت با سبک زندگی ایرانی و در تضاد با زندگی قاطبه مردم است و معمولا خانواده ها در هر سطحی با آن مخالفند، محاسبات اینگونه فیلمسازان در فروش آنچنانی! بهم می ریزد و برای فروش دست به اقدامات دیگر می زنند.
بنابراین گزارش، این فیلمسازان معمولا غیر از طراحی سناریو برای ساخت فیلم، سناریویی هم برای زمان اکران طراحی می کنند تا باتحریک احساسات مردم و مخالفت مردم با اکران چنین فیلمهایی در جامعه اسلامی، جنجال سازی و جریان سازی راه بیفتد و فروش فیلم از روی حس کنجکاوی افزایش پیدا کند.
اما نکته اینجاست که بر خلاف تصور سازندگان فیلم، فروش آنچنانی نصیب آنها نخواهد شد چرا که اینگونه جنجال سازی اگر چه آغاز اکران را با فروش قابل توجه مواجه می کند اما محتوای پوشالی و مغایر با سبک زندگی ایرانی اسلامی منجر به ضد تبلیغ شده و پس از مدتی فروش فیلم روند نزولی به خود می گیرد.
شکست فیلمهای تجاری همچون "من مادر هستم"، "پرتقال خونی"،"برف روی کاج ها"و دهها فیلم دیگر نمونه های شاخصی از این روند است که با شکست مواجه شده و اندک فروش آنها نیز در سایه همین جنجال سازی هاست.
این وضعیت درحالی است که معمولا جشنواره فیلم فجر ویترینی از این فیلمهاست که قرار است وضعیت اکران سال آتی بعد از هر جشنواره را مشخص کند!و اتفاقا برخی از این حاشیه ها در همین جشنواره رقم می خورد.
در همین رابطه نیز شنیده شده که یکی از مدیران این جشنواره در محافل خصوصی اذعان داشته که امسال محدودیتی برای انتخاب فیلمهایی با موضوع خیانت وجود ندارد.
همچنین این مدیر سینمایی از نبودن محدودیت درانتخاب فیلمهایی با موضوع حقوق زنان و یا موضوعات سیاسی خاص سخن گفته و تاکید کرده که فیلمسازان خیالشان از این بابت راحت باشد.
همچنین گفته می شود مدیران برگزاری جشنواره فیلم فجر از وزیر ارشاد خواسته اند سهمیه ارگانهای مذهبی را که به عنوان میهمان و ناظر در جشنواره شرکت می کنند رادر یک سینمای مستقل تجمیع کنند تا به قول آنها طیف های دارای سلیقه و نگاه خاص در کنار سینماگران حضورنداشته باشند!
